Camdan bir kalbim var benim,
İçine camdan çiçekler yerleştirdim...
Onlara isimler de verdim,
Merhamet,vicdan,sevgi ve isimsizim.
Taştan kalplerle karşılaştım,
Yüreğime ağır darbeler aldım...
Kırıldı artık soldu çiçeklerim,
Merhametsiz biri olmak istemedim...
Hayata koşulları böyle istedi,
Görseydi ruhum sevgi belki,
Yere düştüğümde son nefesimde,
Pişmanlık duymaz,isimsizimle,
Vedalaşır ölürdüm huzurla...
Son pişmanlık fayda etmez,
Solmuş yaprakları bir daha yeşermez,
Ben kalamadım bu dünyada hayatta,
Hata yaptılar vicdanımı öldürmekte en başta...
©rumeys_a35
R