İsmim gölgeler arasında kaybolur belki.
Sesim yankılanmaz boşlukta,
Sen duymasan da ben varım hâlâ
Sevilmeyebilirim, aranıp sorulmam da,
Bir cümle gibi düşerim defterinden.
Ama ben kelimelerimle değil,
Sessizliğimle büyürüm bundan sonra.
Bastığın toprak değilim ben, gücüm asaletimden gelir.
Çünkü öğrendim; gitmenin değil,
Kalmanın erdem olduğunu.
Hunharca geçtiğin yolları,
Toza dumana katmadan önce düşünmeliydin.
Şimdi göğümde yıldız kendimim
Ve ışığım, yanan ateşten ibaret.
Kimseye muhtaç olmadan, kendime yetiyorum artık.
Bu kadar açık bu kadar net.
Zaman siler izleri, adımı unutturur belki,
Ama ben, unutulanların arasında kaybolmam.
Küllerimden doğmayı öğrendim artık,
Ve rüzgâr esse de savrulmam.
Fırtınan duruşumdan toz alır ancak
Ben ateşim rüzgarınla sadece alevlenir heybetim.
Dağ olsan, kaya olsan sinmez patlar yüreğim!
Ben özüyüm alevin.
Çelikten dağ olsan eritir geçerim.
©ahmet_ates
A