İstanbul’da işportacı
Rızkı tütün satıcılığı..
Mardin’de daha çocuktu,
Burada evin babası oldu..
Ne hikmettir o günde
Dolanıyordu sokakları,
Oynamak istiyordu çocuklarla
Lâkin, evdeki on gözün ağırlığı üzerinde..
Uyku geldi, çöreklendi,
Sardı etrafını rüyalar..
Koydu başını tezgâha,
Apaydınlık bir dünyaya:
Babası elinden tuttu,
Dolandılar sokak sokak.
Tezgâhın üstü dolu oyuncak…
Çocuklara dağıttılar,
Renklendi, boncuk boncuk
Her birinin gözleri…
Yavaş yavaş
Boynunu eğerken gün ışığı,
Dokundu omzuna zabıtanın biri, dedi:
“ Hadi kalk çocuk, hadi kalk, burda yaşamak yasak!
m.tryk
M