İçime gömüldü ıssız karanlık, karamsarım.
Yılların geçmesiyle halim daha da beter.
Hayatımda sen ve ben kaldık, ne yaparım?
Sözlerin zaten insanı öldürmeye yeter.
Kördüğüm ettim içimde kalanları.
Ben bu diyarlar da yorgun bekçiyim.
Geceye ağlayarak başarım hep sabahları.
Tek çarem olan kalbimde senciyim.
Çocukluğumu hep içimde gizledim.
Bana esen rüzgarlar, sana uğramadı.
Gerçeği bulamayıp hep doğruyu gözledim.
Gözlerin senden başka birini bulamadı.
Karanlıklara bir şiir oldum, sen okudun,
Ben ortalıklarda dolaşan sensiz biriyim.
Çıkması ne zormuş kalbindeki yokuşun.
Ruhen ölsem de şiirlerimle diriyim.
©ggurkann
G