Sokaktayım yürüyorum.
Soğuk
Ne işim var, kimi arıyorum?
Aklımda bişey var.
Ama bilmiyorum
Yokluğunu dolduramıyorum
Yetim bir çocuğun ilk günü gibi,
Çaresizce bakıyorum etrafa
Yüzler yabancı, sesler el.
Tenler yabancı,
ne olur gel.
İstilaya uğramısım, bütün gözler üzerimde
Bir çocuk gördüm köşede
Gözleri masum yüreği acı
Birini mi bekliyordu ki sahi?
Gecenin kör koynunda neydi ki derdi?
Korkuttu kedileri sessiz çığlığı
Biliyor musun sevdiğim, gözleri gibi
Sana benziyordu, o ürkek hali
Elleri sen gibi, saçları sen.
Sen oluyor zaten o an kim görsem.
Eksiğim, sana soruyorum neydi?
Zihnim bomboş, kalbim viran, hayat boş
Bazen bagırıyorum neden sevdin ki bu kadar?
Sokak bomboş, yönümü bulamıyorum etraf loş.
Yapraklara basıyorum. kurumuş.
Bitkisel hayata girmek sanırım buymuş
Kelimeler beynimde, dilim lal olmuş
Halim perişan, ümit bomboş, benlik solmuş
Ben benden gideli yarim gör bak çok olmuş
Kuşlar bile sığınacak bulmuşken gece
Rotam bomboş, liman bomboş, hisler yoksun
Bekleyenim bile yok ne işim var ki evde?
Nereye gidersem gideyim işte sen yoksun.
Yine çöktü sevdiğim sisler üstüme
Gidişinle zaman durdu, nefes alışım boş
Kimim ben, kayboldum, kütüğüm nerde?
Sen ey kadınım, hatırımdaki tek kelime
Bilseydin belki sevildiğini bu kadar
Gitmezdin değil mi duman gözlü yar
Ben ahmağın tekiyim söyleyemedim..
Ama inan be seni ölecek kadar sevdim
Sokaklar, sokaklar.. Katran karası
Sokaklar çaresiz, gönül yarası
Gecedeki tek ses, yırtık kunduramın tıkırtısı
Ve sarhoş dilimdeki şarkımızın mırıltısı
Ürpermiyorum. Boşluklar beni sardı.
Garip..
Gidiyorum kadınım.
Karanlıklar oldu artık..
Ruhuma sahip..
©asudeyim
A