Mutsuzluluğu aramıştım sensiz,tenha sokaklarda...
Kaybolan gülüşlerimi aslında,
Sesini,kokunu, seviyorum deyişlerini..
Hiç bitmeyen ümitlerimi...
Kısacası sensizliği.
Mutsuzluğu yer edinmiştim oysa...
Sevgini kalbime işlemiştim,
Uykusuzluğu kendime eş...
Geceleri dert ortağı
Gündüzleri ise beklemeyi öğrenmiştim..
Sensiz, ıssız,karanlık,tenha sokaklarda benliğimi aramıstım..
Yanlız başıma...
Güvenimi sarsan senin gözlerini,
Aklımdan hiç çıkmayan o gülüşlerini..
Beni benden alan o yanaklarındaki o iki çukuru...
Şimdi o kaybolan gülüşlerimi tekrar bulabilirmiyim?
Seni unutabilir miyim?
Şu kalbimden silebilirmiyim?
Issız tenha sokaklarda,
Karanlığın bana eşlik etmesiyle birlikte..
Bulabilirmiyim benliğimi?
Ama sözüm söz kendime senide unutacağım, Gülüşlerimi de bulacağım...
Güvenimi sarsan o gözlerini de...
İşte ozaman kaybeden ben değil sensizliğin olacaktır...
©tarif_siz0
T