Issız trenlerin vagonlarında yankılanan sessizlik,
Raylarla birlikte uzanır, sonsuzluğa doğru yol alır gibi.
Pencerelerden içeri süzülen ay ışığı,
Tenime dokunur, yalnızlığımı hafifletir gibi.
Karanlık koridorlarda adımlarımı atarken,
Rüzgarın ürpertisi bedenimi sarar, içimi titretir.
Yıldızlar gökyüzünde parıldarken,
Hayallerim dans eder, umutlarımla coşar gibi.
Issız trenlerin tekdüze ritmi kulaklarımda çınlarken,
Dışarıdaki manzaralar gözlerimde canlanır, hayal dünyamı besler.
Geçmişin anıları ve geleceğin umutları birleşirken,
Kalbimde yeni bir umut filizlenir, hayata sıkı sıkı sarılır gibi.
Issız trenlerin yolculuğu sonsuz gibi görünse de,
Her istasyonda yeni başlangıçlar mümkün olabilir.
Ve ben, bu issız trenin içinde,
Yalnızlığımı kabullenir, yolculuğuma devam ederim ,kırılan hayallerime veda eder gibi…
©Bir nefes
B