Issız vadilerde açmış zambaklar gibiyim
Tüm çiçeklerden güzel ama farkedilmeyen
Yüzümde hafif tebessüm içimde kin
Değmemiş gòvdeme insana ait ten
Etrafta sadece insan yok, ki var nice güzellik
Çam ağaçları, gelincikler ve de birkaç erik
Dibimizden bir dere geçiyor, gürül gürül
Gök kubbeye dönüp bak bir kaç keklik
Lakin gönül bu ıssız kalmayı sevmez
Burası çok güzel, fakat kalmaya değmez
Gürül gürül akan dere selam götür sevdiğime
Gönlü hoştur onun ne çektiğimi bilmez
Sonbahar gelmiş, kurur mu zambaklar?
Burda kalmak artık bana zarar
Gel bul beni kopar ta dibimden
Koy defterinin arasına ey güzel yar.
©biravuçsev
B