Issızlığın ortasındayım
Erken açmış çiçek gibi yalancı baharı yaşadım
Yağmuru beklerken yüreğim
Ben karla savaştım
Güneş bile ısıtma dı içimi
Toprağımla paylaştım o ılık sevincimi
Issızlığın ortasındayım
Koparsalar elimi kolumu çıkmaz sesim
Ben insana hasretim
Alıştı gözüm karanlığa
Umut bağladım ıssızlığa
Ensem de hissetsem de birçok nefesi
Yönüm dönüyor yalnızlığa
Issız yalnızım yapayalnız
Gülmeden edemiyirum cektiğim
acılara
Geçmişi hatırlıyorum da
Geleceği tahmin bile edemiyorum
Şimdi ki zamanım da
Issızlığım zamanı da boğar
mekanı da
©suphilluma
E