Ey kutsal İstanbul,
Bir sonbahar yağmurunda ıslan dur,
Eminönü'deki balık kokusu
Galata'nın tepesine vurur.
Üsküdar'dan uzanan hırçın dalgaların
Riva'da adam boğar durur.
Gündüzünden şikayetçi olur
Gecene rastlamayanlar,
Kalabalıktan şikayet ederler
Kaldırımındaki yalnızlıklardan haberi olmayanlar.
Ah be İstanbul
Sesinden rahatsız olur,kulak tıkarlar
Sesin kaynağı olan insanlar
Gerçek aşıkların sahilde oturur ve dinler
Ziyafettir kulakta deniz hışırtısından gelen notalar.
Çıkmaz sokaklarına düşerler
Yine sen suçlu olursun
Lâkin sen her sevenin sevdiğine
Çıktığı sokaklarla dolusun.
Hayır sen ne Avrupasın ne de Anadolusun
Sen bambaşka bir dünya dolusun,
Allah seni ve sendekileri
Yabancı elden,toptan,tüfekten korusun.
Bambaşkasın bu gece,
Taksimde durgunluk hakim Çamlıca'da karanlık
Bu gece kimse sana ilan-ı aşk etmedimi İstanbul
Ne bu huysuzluk,bu karamsarlık.
Ben sana minnettarım bir beden dolusu,
Hiç şikayetçi olmadın beni ağırlarken
Hadi şimdi canlan ve ay ışıldatsın seni
Karanlığında sevenlerin ağlarken.
Ey kutsal İstanbul,
Bir sonbahar yağmurunda ıslan dur,
Islan dur ki açsın çiçeklerin yeşersin manzaran
Islan dur ki arınasın kirden pastan.
©tafo61
T