Kadıköy'de Mart'ın baharında,
Gözlerimi açtım dünyaya,
Bi küvöz'ün içinde beklerken,
Savaş içindeydim kalp hastalığıyla!
Her sokağında seni aradım,
Her yastıkta tükendi umutlarım,
Ne bugün'üm kaldı ne de yarınım,
Ne hayallerim vardı ne de hayatım!
Belki boğazın bi eşiğinde,
Belki Galata'nın gölgesinde,
Belki İstiklal caddesinde,
Belki de Arnavutköy derinliğinde!
Ey İstanbul ver artık sevdiğimi,
Ver ki doğsun artık güneşim,
Yoksa hala bıraktığım yerde mi?
Kaldım tek başıma çok çaresizim!
"MUZAFFER CEVHER TUNÇ"
©57.şair
5