istanbul gözlerimden koskoca bir masal
yoksa bir ben miyim yalancı ey istanbul
İstanbul gibi ve yürek te koca sığıntılar
hüzünlerin olduğu vakit başlıyor yağmur
içleri yakıp geçen işte şu gerçekler ah!
halicin asma köprüleri boynuma dolanır
son bir nefes ve kapanan gece gözlerim
doldu boğazımda düğümlenen ki sözlerdi
zaman yıl gider bahar bittiği ne ömrüm
istanbul uyuyor derin uykusunda ve ben
hayata veda ediyor gelmeyecek gibi
hayalim vardı bir zamanlar son güneş
gibi battı ortasında yankılanıyor oysa
ne kadar suçlu olmasamda hatalara sesim istanbul gözlerimden koskoca bir masal
C