Ben susuyorum istanbul susuyor
Ben ağlıyorum istanbul ağlıyor
Gökdelen gibi başım yakın göğe
Başımda duman bulut bulut olsam
Ben kanıyor um istanbul kanıyor
Ben ağlıyorum istanbul ağlıyor
İsyan eden söz boğazı aşar yani
Yaşımda denizin üstünde sel olsam
İstanbul her gece ben
Susuyorum
İstanbul her gece ben
Ağlıyorum
Kan kana bulanır gecem
Yaralıyım
İçimde hep gider hüznüm
Sendeyim
Sendeyim sendeyim
Ah İstanbul
Durursun karşımda
Bu gecede isyan dayım
Dermansız yürekte sızı
İçindeyim
Zamansız yere yaşımı
İçerdim
İçerlenirim bu derde
Ah istanbul
Sendeyim bu gece de
Ben istanbul
Anılar kalacak ardında
Sıraya dizilmiş yalnızlık
Bu yalnızlık değil ölüm mü?
Geçen sene daha
Bu aşk acısı öldürür beni
Hasret e koyar seven kalbi
Susuyor benimle bir istanbul
istanbul benim içimde benimsedi
İçimden akıp giden yardır
Beni hasret e koyan dır
Beni böylesine mutsuz eden
Sensiz geçen sene yıllarım dır
Bu sevgim karşılık bulmalı ydı
O yar beni yürekten anlamalı ydı
Belki severdi beni o zaman da
Esirgemez di sevgisini uzak tutmaz dı
Ben üşüyorum istanbul üşüyor
Ben donuyorum istanbul donuyor
istanbul benim içimde kalmasın
Ben ağlıyorum istanbul ağlıyor
Gitmek gerek kalmanın faydasız
Boş yere olduğu bu şehirden
Bırakmıyor beni çoktan bitirdim
Gömdüm bu şehrin her köşesine
Senden sonra istanbul'a sığmaz olurum
Çünkü içinde varsın hep yaşarsın
Şimdi yalnızım ücra sessizliğinde
Kim bilir gecelerce ağladığı mı
Kim görür ki
İsyanım şu boğazı aşıyor da
Sen olunca içimde
Bitmiyor sana olan hislerim
Her geçen gün daha da özlüyorum seni
Ve bekliyorum gelmeyeceğini bile bile
Bilsen de sevdiği mi
Görmezden gelirsin
Vicdanında baş başa bırakıyorum
Tek duam var oysa
Ölmeden tek muradım sev diye
Sevgilim kimse görmezse
Ah istanbul
Şahit ağlarken görünce
Bana
İstanbul her gece
Ben
©chn
C