O gece İstanbul İstanbul diye ağladık
Doğan akşamda yüreğimizi dağladık
Son şoför yorulmuş,son durak vurulmuştur
Akşam durulmuş göğün üstüne kurulmuştur
Hevasına kapılıp da denizden gelen meltemin
Devası sandık aşkı o kahredici merhemin
Işığa vurdu her şeyi kararmakla asuman
Başlayınca anladık yangın duman duman
Akşam oldu mu biter işveli örtünüşleri
Başlar rakkaselerin rüzgarla sürtünüşleri
Çıngıraklı şalları dolaşır boyundan boyna
Mâhı ört pencerenden,git gönlünce oyna
Şevki akşamın büyür,onun üstüne yürür gibi
Şavkı mihrin görür,her nigâhı öldürür gibi
Devrilip saçılır ortaya bütün gergef
Devrildikçe tek yolu var:def ü ref
Bittikçe her aşama bırak gururunu okşama
Gündüzdeki yaşama değer mi derd-i akşama
©şair-i-dem
Ş