Sancısı dile vurulmuş kalpler var ortalıkta
Kuşlar onlarında bizimkisiyle aynı acıyı çeken
Kuşların yazdığı gülüşlerini anlatıyorum koca kalabalıkta
Saat gecenin bi yarısı dışardayım sessizce
Sessizce çığlıklar atıyorum içimden bağırarak
Kimsenin duymadığı İstanbul sokaklarında
Koca kalabalıkta sesimi bi ben duyuyorum
Bağırıyorum sesimin çıktığı kadar avaz Avaz
Kimseler duymuyor beni kalabalıkta dar sokaklarda
Tek başıma yürüyorum dar sokakların içinde bağrışarak
Kimseler tutmuyor elimi avucumun içi hep soğuk kalıyor kış gününde
Avcum birden bire donuverdi göz kapaklarım hissetmez hale geldi
Isıtmak için yürek arar oldu gözlerim İstanbul'un dar sokaklarında
Ağlıyarak tek başımayım şu koskoca dünyada
Kimseler tutmuyor elimi yürek sızımla kalıyorum...
©ibrahimiik
I