An gelir ölüm gelir yaşlı, gence bakmaz ki Hak tecellisi böyle.
En çok sevdiğini senden alır sanki dünya başına yıkılır, umutların tükenir yaşama sevincin biter, senin yüreğin yanık, gözlerin nemli ama dünya hayatı devam eder kimin umurunda işte böyle dünya hayatı.
Dünyâ, içi cevher ile süslü ve dolu bir denize benzer. Kimileri ondan cevher çıkarır. Bazıları da mecali yetmez boğulur dünya hayatı hep bir fitne ah fitneye düşmeden yaşıya bilsek ama bizim gözümüz
Bir leşten farksız cehver diye gördüğümüz dünya da bizi cehvere çeker işte böyle dünya hayatı.
Hayat yorucu yaşam zor yolculuk kara toprağa bir sor kimleri almadı ki bağrına yaşarken yaşıyanlarında vardı nice hayata dair hayalleri bir kalbin birleşmenin yarım kalan yarısı gibi aşklarıda kalır hep bir yarım hayat işte böyle dünya hayatı.
Ne evlatla ne variyetle alındı bir murat hep bir murat peşinden koşup durdular bir sağa bir sola oyalanıp durdular ta ki alındı son bir nefes en yakını bile uçuştular. Geride kalan terekeye idrak edebilenler etti de edemiyenin vay hâline işte böyle dünya hayatı.
Bir türlü doymak bilmedi, bizdeki bu aç gözlülük hep bana ya Rabbena dedik,
Dünyanın çer çöpünü toplama hırsı
Oysa her gün bir bir toprağa verirken sevdiklerimizi bir kaç gün yastan sonra normal hayata devam edip hiçbir ders almadan kaldığımız yerden devam ettik, yaşamaya zevki sefaya daldık gömüleceğimizin toprağın üzerine görür kibirle çalım atıp gezdik yinede uslanmadık işte böyle dünya hayatı.
©doğukan01
H