Kuru simidi, katran rengi çaya banıp doyurdum aç karnımı.Sabahçı kahvesinde leş gibi sigara kokusu içinde. Yaşamak mı gelir insanın içinden oğlum. Dünyaya baktığın camların kirinde...
Heves olacak yaşamaya insanda. Çamur sıçratıyor üzerine araçlar biraz yağmurda. Şöyle çıkıp yürümeye kalksan egzoz dumanı her taraf. Kaldırımlar dar, yürüyecek yol mu var?
İşçi bulma kurumu önünde koltuk altında gazete. Biz sizi sonra ararız diyor aradığın şirkette. 3 kuruşla günler nasıl olsa geçse de. Bedava bakmıyor hiç bir hastane...
Hangi mevsim olsa fark etmez hepsi acı. Saatlerin, dakikaların aynı tadı. Gözleri anaların hep yaşlı. Dedeler, babalar, oğullar cephede.. Neşet Ertaş dinliyorlar kenar semtlerde...
©uğurünver
U