İşte bir günün daha sabahındayım
buruk ve kanayan ama kanadıkça
parlayan bir gül gibi.
İşte burdayım dikkate alınmaya deymeyecek bir sevgi ile.
İşte burdayım bekleyecek birşeyi olmayan bir evsiz gibi.
Ben benim ama artık ben değilim.
Kendimdeyim kendimden geçmiş bir halde.
Ölüyorum sessizce,kim duyar sesimi.
İstermiyim sesimi duyan olsun.
Ağlarmıyım dibe battıkça,öğrenirmiyim gülmemeyi ?
Yoksa sadece ölüm müdür bizi sessiz kılan.
Eğer susarsam konuşabilirmiyim birdaha ?
Yoksa sadece fısıldarmıyım,
Kimsenin beni duymayacağını bile bile .
Varmı kırılmaz kalemimin kalemtraşı
Varsa açarmı kalbinin kapısını
Varsa son bir canım senin olsun
sevdiğim kadın.
©e.e_krgl
E