Y

İŞTE O KÖY BENİM KÖYÜM ARKADAŞ

şu karşıda görünen köy varya arkadaş bir tarafı yıkık dökük etrafı harabe yıllar sonra terk edilmiş bir virane işte o köy benim çocukluğumu hayallerimi umutlarımı bir lokmayı beraber paylaştıgımız arkadaşlarımı çocukluk aşkımı oyuncaklarımı boncuk çamını okul çantamı hikaye kitaplarımı bırakıb sebebini bilmediğim bir nedenle terkedib geldiğim venim köyüm
ali dayı vardı osman amca köyün imamı okulumuzun hocası veysel amca vardı köyün delisi inceden kayardı kimseyi inciltmeden huzur vardı kuru ekmegin bir taş ayranın lezzeti vardı sohbetin manası anlamı vardı
sevinçle uyanırdık bayram sabahı elbisemiz duvarda asılı bayramlık
kışsa yeni bir kâra lastik yazsa üstü delikli laylon cızlavat gıcır gıcır babamı beklerdim gelir diye kulenin yanında ama akşam olur güneş batardı ne gelen ne soran vardı
Biz güçlü bir ananın çoğullarıydık
sözde sevdiklerinimiz akrabalarımız vardı ama gerçekte ondan başka kimsemiz yoktu yalnızdık ama mutluyduk bir baba hasreti vardı bir yanımız kırıktı doğrusu çok ezildik yıprandık garibanız diye horlandık en büyük darbeyi akrabamız dediklerimizden yedik ve birgün babam canım babam çıkıp geliverdi ve beni kuş gibi uçurdu yuvamızdan yine bir tarafım mutlu diğer tarafım yıkıntı annem annemin kokusu canım kardeşlerim yoktu yanımda akşamları babam görmesin üzülmesin diye yorganı kafama çekip ağladım aylarca birgün bir çiçek daha açtı gönül bahçemde kardeşim gelmişti ama diğer iki parçam yine uzaktaydı benden birgün karenin tamamlandığını gördüm ta İmesten almıştım kayış dağındaki anamın gardaşımın kokusunu artık biz küçük bir aileydik yeniden annem babam kardeşlerim annemin yemekleri süslüyordu soframızı çok mutluyduk takı 2001 23 nisanında canım babam ebedi hayata bizi terk edip gidenedek birde emanet bırakmıştı bize bana askerlik teskere hediyesi aslında geldim bir beşik evin ortasında dediler gardeşin daha yılmaz uyur mu buldu eğlenceyi geceler uykusuz ve mutlu geçiyor nefesiyle uykuya dalıyordum oda büyüdü gelin oldu gardaşım abisi bir baba gibi arkasında durdu hala tek ümidimiz o aslında o olmasaydı bilmem halimiz ne olurdu işte hikâyenin aslı bu dostlar dünya imtihan dünyası buranın öbür tarafı da var kendinizi sorgulayın hayatı hakkıyla yaşayın vesselam
yusuf.yılmaz kurt 😭😭😭
©yusfyılmaz