Tomurcuk açmak icin
Baharı bekleyen çiçekler gibi özledim
Karla kaplı doğada aç kuşların
Güneşin sıcaklığını bekledigi gibi özledim
Ot bitmeyen bir vadide, kurumuş toprağın
Yagmur'u bekledigi gibi özledim
Savaşın ortasında ağlayan cocuklarin
Barışı bekledigi gibi özledim
Gözleri kör olan bir adamın
Görmeyi özlediği gibi özledim
Okyanusta yolunu kaybeden bir teknenin
Ufukta karayı görmeyi beklediği gibi özledim
Enkaz altında, susuz kalan bir insanın
Bir yudum suya hasret kaldığı gibi özledim
Çölde susuzluktan dudakları çatlamış bir bedevinin
Vaha'ya ulaşmayı beklediği gibi özledim
Yersiz, yurtsuz kalan bir insanın
Vatanına hasret kaldığı gibi özledim.
Yavrusu elinden alinan, gözü yaşlı ananın
Evlat kokusuna hasret kaldığı gibi özledim.
Kanatları kırılan bir martının
Uçmaya hasret kaldığı gibi özledim
Elleri artık kalem tutamayan bir şairin
Şiir yazmayı özlediği gibi özledim
©salih-in
S