Ufakcık bir şehir uzakta
sessizce yanan ışıklar içinde
nahoş ruhlu, inziva tadında
ortasında bulursun kendini
yaşamaya mecbursun çünkü
yalnız ruhlu mutsuz ejderha gibi
eskiyi yaşatmaz endamsız günler
ateş püskürür sönmeyen içinde
Vakitsiz acılar eşlik eder ruhuna,
daracık aralıktaki odada oturur,
sendeleyen sandalyeye dayanır,
beklersin içindeki ateşin sönsün
Vakitsiz gelen fikirler var içinde
savaşırsın derinlemesine zihninde
sönmüş, titreyen kalbin içinde
kayıp şehrin ruhusun sanki
gizliden gizliye arayış var
görmezden geliyorsun şehri,
bulmuşsun bir köşebaşı,
inziva şehrinde yaşıyorsun
sığınmışsın neşeli gülüşüne.
S