F

~ İstikâmet ~

Ezelden ebede bir yol vardı
Bu yolda her şey bir imtihandı
Her an kaygan , soğuk ve kardı
Kaymamayı başaranın sonu bahardı

Mazlumdan aldıkları bir ah vardı
Âheste âheste elbet çıkardı
Sanki bitmeyecek zevkli bir andı
Aldananların sonu hep hüsrandı

Kaybedenlerin sözü hep amandı
Bilgi sandıkları pek yamandı
Hayat onlara galebe çalandı
Hesap günü onlara müthiş bir andı

Sevgilinin doksan dokuz ismi vardı
Birini seçmek bize kolaydı
Sevindirilen hep şeytandı
Ona zafer tattıran hep insandı

Bir istikâmet üzere gider fânî
Bir an gecikmez ölüm ânî
İşlediğin cürümlerin bu kadarı kâfî
Öteki âlemde her şey bâkî..