Görəsən bu gün evə gəldiğində neçənci addımını atırdın ,?
Ayrılığımızın neçənci addımıydı .?
Biz səninlə bu şəhərdə ayrıldıx ama bu şəhərdən ayrılammadıx.!
Görəsən son kəz hansı küçədə daha yaxın oldux,?
Eyni stansia,?
Eyni qatar ama fərqli vaqonlar da,
Yada eyni vaqon ama fərqli qapılar da,
Yada nə bilim mən nərdivanlari çıxarkən sən enirmişsən...
Mən giriş qapılarını ardına qədər açarkən
Sən çıkış yollarını axtarırmışsan.!
Son kəz eyni gündə yağan, eyni yağışın altında islanarmıyıq səninlə?
Yada eyni gündə əsən küləyə tfu bu necə küləkdir,? saçlarımı dağıttı..! deyərmiyik səninlə.?
Son kəz axlımıza nə vaxt gəlmişik bir birimizin.?
Darıxıram.
Ayrıldığımız o günü bilə bilə darıxıram.
Sən heç zaman bəhanəm olmadın mənim.
Nə bu şəhərdə qalmağıma,
Nə yaşamağıma,
Nə də nəfəs almağıma bəhanəm olmadın.
Çünki sən mənim.,
Çünki sən mənim nə bəhanəm oldun nə axan göz yaşım,
Nə siqaretimin dumanı,
Nə də şərabım'ın sərxoşluğu oldun.
Necə gəldin həyatıma ? bilmirəm.,
Necə gettin?
Ama.
Ama bir şeyi yaxşı bilirəm.
Sən sadəcə gettin..
Sən gettin ....
Gettin..!!!
©orkhanizm
O