Kader gülmedi şu talihsiz ömrüme
Doğdum doğalı yedim herkesten darbe
Odalarda ışıksız kaldığım
Uyanırken sabahları boşluğun içine
Karanlık yerlerde yatarım
Sessizliğe gömülmüştü
Koskoca evde tek yaşarım
Sensizliğe bürünmüştü
Odalar soğuk üşüyorum
Duvarlar üstüme geliyor
Hiçbir yere sığamıyorum
Her yer maziye götürüyor
Duvarlar şahit göz yaşıma
Kazarken adını tırnağımla
Seneler sürer giderken
Geçtikçe içimi yiyor ama
İsyanım var benim yalnız ayrılıklara
Derman ım kalmadı artık yarınlara
Dair umudum yok mutluluk uzak
Uykusuz geceler yine doğar sabaha
Zaman akıp geçer durmaz yerinde
Nasıl düşmüşüm ben ah bu derde
Çıkmaz sokakların köşe başında
Tenha yerlerinde değilim kendimde
©chn
C