Itiraflara soyundum...
Evet seni gerçekten çok ama çok seviyorum Gözlerine de alıp gittiğimde beni benden alan Masumiyetin saf ve kendine has güzelliğin
Aşk şarkılarını severek dinleten sihrin ve gözlerimin içine güldüren sevecen marifetin
Hoşnuttum hatta mutlu ama buruk
Ben içten ve inanabileceğin kadar hoş sevebilirdim seni.....
Şu an sana yakın olduğum kadar hiç yakın olmadım belki de
Gün geçtikçe daha da yakınlaşıyoruz
Uzakta olsan da
Sen de keşfettiğim her bir tepenin zirvesinde
Bir sonraki tepeyi görüyorum ve onun da zirvesine varmak üzere tekrar yola çıkıyorum
Her yolculukta bugüne kadar ne kadar uzak ve yanlış yönlere gittiğimi görüyorum
Sende doğruyu bulduğumu hissettikçe ve sınırsızlığını keşfettikçe
Bir kere daha sen de olmanın keyfine varıyorum Doğru olan her tarifte ve anlatabildiğim bir tabirle Seni seviyorum aşk demiyorum ölümlü olması korkutur beni
Sana gelene kadar aşktı artık sınırsız ve gerçek sevgi doyumsuz sevgi
Gözlerimi yaşatabilecek kadar acı olan ne olabilirdi ki sende acı mutluluk ya da başka bir şey tarifsiz
O kadar çok duygu varmış ki sende
Deli düşüncelerimi saptıran
Sınır düşmanlarımı yıktıran
Tek bir resme saatlerce baktıran
Bir damla ile ağlamaktan öte bir histir tattıran
Yok canımdan sönmüş küllerimle beni yaktıran Uykumda sayıklattıran
Hep benden öteye inanmaya korktuğum her şeyi Bana inandırarak yaşatan
İlk ve tek kişisin sen
Zayıflıklarımdan ve hatalarımdan
Korkma içtenliğimi yansıtmamın suçluluk duygusunu bana yaşattırma
Unutma ki sen beni yıkıntı aldın
Yıllarca kalbini emanet ettikleri tarafından
Satılmış birini aldın
İnsanlık sevgisine ve hayata güveni yitirmiş zor bir insan aldın...
Gelgitlerden yorgun bir dalga yok kucak açtın
Uçsuz bucaksız denize son mutlaka bakıp da Gözlerini yummuş zifiri karanlıktan gözlerime
doğan bir ışık gibisin.....
©gökmavisi.
G