İzbe bir yerde yazıldı bu itirafname,kalem
kağıtta yekpareyken...
cümleme yol göstericiyken hep sen
geldin yolun sonundan önce!
~
Dedim ya! Bu bir itirafname,dudak dikili,
kalem değdi, kağıt oldu mürekkepten
kale...
ışıklar açılmasın bu gece,mumlara
kibritler çalışsın,zifiri karanlığı çıplatsın!
~
Bu bir itirafname, gözlerin boş kaldıkça
karıştır sayfaları...
semazen gözlerin,karanlık dehlizi
çıplatsın!
~
Çoğu kez ıslattı kirpikleri güneş,hiç yokken
yağmur...
bu sebepten kimse sevmez hep sizi!
~
Bende senden ne varsa katlansın ruhum
derken,sen hiç acıya doymayan...
kalem kağıda ufalandı bu gece,harfler
kelimelere terfi etti duyguların
gölgesinde"buda son itiraf!
#Özmen
©ozmen82
M