Evde bir ses var
Şefkatli bir ses
Bazen öfkeli, bazen susan bir ses.
Sesin geldiği yönden uzaktayım
Duymak istemediğim
Duymayınca da ürktüğüm bir yerdeyim
Bir sonum var
O sona varmak üzereyim
Üzerim de bir korkunun sisini taşıyorum
Taşımaktan yorulduğum evdeyim
Ah kalbim,
Öğütlerini dinleyebilecek durumda değilim.
Öncelikle Allahtan ittika etmeliyim
Ey kalbim,
Seyyiatımı mürekkebimden,
Onu kaburgamdan akıtıncaya dek;
Seninle yan yana gelemeyeceğim.
Hep karşımda
Seni başkalarıyla göreceğim
Ben isterim ki sayın kalbim
Nefsimi kötücül konuşmalardan arındırarak sana geleyim
Bir takım insanlardan
Bir takım yerlerden
Bir takım gözlerden vazgeçmek ve seninle korunmak isterim
Ama görüyorum ki
Rekabete ortak tutularak bir ömür tüketiyorum
Yaşımın bana getirdiği şeylerden çok
Getirmedikleri ile ilgileniyorum
Korkuyorum ey kalbim
Benim ki bir toprak ateşi
Onların ki gülden çamur
Bir sonum var
O sona varmak üzereyim.
©zeynepc
Z