İyi geceler demişti daha aydınlık günü terk etmeden
Gözleri hafif kısık ses telleri bir hayli titrek
Kalbi sızı içinde
Sus pus olmuş dili duymayan kulakları herşeyi anlatıyordu aslında
Önceleri bir çok ses işitmiş olmalı ki bir hayli pas tutmuştu artık
Ne söylediyse yaranamamış inandıramamıştı kendini
Tertemiz verdiği kalbi kırık bir cam parçası misali geri almıştı
Fal taşı gibi olan gözler ne gördüyse artık
Hele o ben burdayım derken ki gür ses
Hiçbirinin tek bir anlamı dahi kalmamıştı
Ne duymak istiyordu ne de kendini duyurmak
Beden hiçbirşeyi kaldıramayacak hale gelmişti çoktan
Ne zaman birşeyler anlatmak istese
Düğüm düğüm olan boğazı çözülemiyordu
Ne zaman ki bir hayal kurmaya kalksa
Bırak başlamayı ilk adımı bile çoktan toz olup gitmişti ...
B.D...
©boradnmz0
B