Ok yaydan aşk kalpten çıktı bir kere
Artık ilk heyecan ilk bakış ilk gülüşlerin sıcaklığı sarmaz bedenimi
Sonbahar soğuğu çarpar yüzüme
kışa hoşgeldin yağmurları okşar saçlarımı
Demlenir kirpiklerimde hüzün
Sonra süzülür yanağımın kıvrımından
Dökülür yaprakların savrulduğu kaldırımlara
Ayazı vurur içime üşürüm
Bir çay bir simit
Yaktığım ateş kalbimle közlediğim
Elbette oluyor arada özlediğim senli günlere dönmek istediğim
Lakin iyi ki deyişlerim daha ağır basıyor
Hani herkesin ki gibi hayırlısı buymuş demenin avuntusu değil gerçekten seni unutabilmenin mutluluğu bende ki hayatta boşverebilmek çok önemliymiş zinde tutuyormuş kalbi
Duruşu da atışı da daha başka oluyormuş hüzünlere karşı
Sabredince onikiden vurabiliyormuş ve anladım ki kalp yeniden de sevebliyormuş
B.sert
Ş