doğruyu konuştukça yanlışlara sürüklendim
sormadım asla neden
baş rolünü oynadıgım hayatda
zamana bırakmak varken dertleri
hüzünlü melodilerle kirlendim.
temiz bir elbise güler yüz
kurtarmadı insanlıgımı
vicdanım nefsim
şeytanın buyruklarına kucak açarken
ezan sesine kapalı kaldı kulaklarım
utancım asla yüzümü kızartmadı
gün geldi utanmayı unutdum.
oysa kendimi unutamadım.
ve diyorum ki
bir kenarda bir kuytuda
keşke ölüp kalsam
derin deryalarda boğulmaktansa
ALLAH'ın huzurunda
secdeye kapansam.
artık günahlardan kurtulup
doğru yaşasam.
iyi olmaz mı.
©atilla0330
A