Solgunum, güneşin batımı gibi, eriyorum çaresiz.
Yorgunum, ne yatak arar bedenim, ne yorgan.
Kıpırdamak yok niyetimde, düşüncelerim sebepsiz.
Bakışlarım lal, gözlerim dilsiz,
Bekliyorum körkütük, kendimden habersiz.
Ne oldu bana, aşk mı çarptı, yüreğimden?
Vazgeçmişim hem geçmişimden, hem geleceğimden.
Tedavisi var mıdır bu illet hastalığın?
Yoksa iyileşir mi kendi kendiliğinden?
©yılmazönür
Y