kararır bahtım kaderime
gülmüyor yüzüm kederime
acılar toplanmış ki zamanla
aciz kalan yaralı yüreğime
bak dünya ne kadar yalnız
gitmiyor herşey yalan sız
öldürür mü kaybettiği için
değerli umutlar mı vefasız
düşlerim uzak bedenim üşür
çırpınan yaralı haykırış ömür
kimi ağlar bazen oysa kendi
kendini teselli eder su yürür
zaman gider hayata durmaz
içimde yatan gönül uslanmaz
bir çocuk kadar masum değil
artık biz büyüdük hiç bulmaz
( iyiliğin kalbe dokunduğu yerden )
C