arı duvarlar ve ölgün ışıklar altında
git gellerin ihâtasında kıvranıyorken,m
sevmeyle,m vazgeçmenin tam ortasında gönlum
bunca içsel çırpınışa rağmen
sükûtum sağır ediyordu kulaklarımı
tanımadığım sokak lâmbasının şavkı penceremin perdesini
ha bire zorluyordu içeri sızabilmek için
o ara
sessiz bir Bülent Ersoy şarkısı
usulca ilişiverdi
dudak arama
hani bizim sevdamız dağları eritirdi bizleri
Başım düşüverdi birden önüme
demlendi gözlerim yokluğunda
şehirle birlikte bende üşüyorum şimdi
ürkek bir telaşla
basıyorum seni aydınlık yanıma…sen görmüyorsun
ben boynumu büküyorum..
sen gidiyorsun..
iyi
......
©masallldmr
D