kendimde değilim bu aralar..
yorgunluk var üzerimde ...
duygularimda..
kaldiramiyorum koca bir taş gibi önümde ..
kaçamak bulmaya çalışıyorum . çıkmak ıstiyorum ama hep oldum yerdeyim.
biliyorum ...
kendimden başka kimse tutmaz elimden tutamazda..
kimin gücü yetebilir içimdeki taşı kaldirmaya..
kim benden başka bana şifa olabilir ..
kırgınım kendime.
anlamda veremiyorum. vermem gerekli mi bunuda bilmiyorum ..
durduk yere ağlamalarım karanğin sessizliğin icindeki gozyaşlarim..
ben böyle iyiyim .. ben böyle huzurluyum.
en azından tek başına kendi yanlızliğimdayım.
©akkuş000
F