İçimden kopup gelen bir fırtına,
Önüne geleni savuruyor,
Her şey yerle yeksan
Geride kalan birkaç toz bulutu
İşte orada gençliğim...
Belli belirsiz dolaşıyor atmosferde
Gecenin tenhasında
Kafası bozuk bir ayyaş sızmış bir kaldırıma
İn cin top oynuyor,
Ama ayyaşlar bile bir köşe buluyor kendine
Kaplayacak bir yer, ağlayacak bir kuytu...
Kafamın içinden yükselen binlerce sesle beraber mukayyet olamadığım aklımı uğurluyorum.
Kentin yağmurlarına karışıyor bazen gözyaşlarım
Bazen gündoğumu kızıllığında buluşuyor gözlerimiz
O saatlerde bazı aşıklar sevişiyor,
Bazıları terk ederken diğerini
Kalanlar sövüyor gidenlerin arkasından.
Fakat biz seninle sadece bakışıyoruz,
Bu muazzam
Belki de hayal, kestiremiyorum...
Bulanık zihnim, ama dupduru kederim,
Bu darmadağınıklık hep sürecek değil,
Yaşam son bulur muhakkak bir yerde benim için de
Bir saatte takılır bedenim
Ve ebediyyen sürecek asıl sessizliğime nihayet kavuşurum ben de
Günlerin doğduğu bir yer var fazla uzak değil,
Bir çiçek henüz tomurcuklanmış ilk ışıklarla
İşte orada ömrüm
Ömrüm...
Belki de birazdan, kimse bilmeden, farkedilmeden,
Öyle güzel dururken...
Belki de birazdan, belki de bir ayakkabıda iz...
©mariana
M