Aradım, sonra vazgeçtim
İzleri takip ettim
Mezar taşlarına dokundum
Havayı kokladım
Şaman, yolun karşısında duran ahlat ağacından
bahsetti biraz
Dinliyormuş gibi kafamı salladım
Veremedim kendimi
Büyük ayı, Küçük ayı oradaydı
Seni bulmak için iz sürdüm
Kör köstebeklere sordum
Duymamışlar
Karıncaların çalışmaktan kamburları çıkmış zaten,
dertleri karınları
Onlar da bir şey görmemiş
Seni arayadururken kendimi buldum
Sağa baktım, sola baktım yoktun
Issız bir ovada kendimle baş başa
Bütün telaşlardan uzak, daldım rüyalara
Beklemek yok, aramak yok, süre yok, zaman yok
Kaygılardan arınmışım haldeyim, dert yok, tasa yok
Stres yok, sınav yok
Billur gibi yıldızlar serili geceleri, kıl çadır bir de
Açmışım gözlerimi, mutluyum şimdi Taşkent’te...
©uğurünver
U