Dalında bir kuşu ürpertir
sevmek!
Ve artık günüdür kopmanın.
Bir gün kuşların uçuşunu da bahane edecek;
ne de derin olacak bıraktığı iz
-sevilmediğini biliyor olmanın.
Ben ki
olanca ayazını yedim
şu görünen düzlüklerin!
Ürpertisiyim, bülbülü kıran güllerin.
Dikenler...
Dikenler bile küstü,
ben de elbet giderim bir vakit;
böyle bir yaz ve yine bir akşamüstü.
©grisiirli
G