F

İZAH

Toz koparıyor düşlerimden yıldızlar.
Öyle uzaksın bana.
Böylesine yasak.
Ne söylesem yüreğimden sensizlik çıkar.
Yan yana gelemeyişimizi izah edemiyorum.
İsyan çıkarıyor özlemimden duygular.
Neden kavuşamıyoruz artık.
Ezberimiz de unutuluyorken anlamlar.
Anlamsız kalıp iki ayrı yerde.
Yakışmıyor bize yapmacık,yarım mutluluklar.
Uç uça yazılamayışımıza kader demiyorum.
Hicran kalıyor sevgimden,aşka gururlu kayıplar.
Telafi edemediğim günlerin önünde umutlu dururlar.
Kırıp döküp aşamadığım o büyük mesafeli duvarlar.
Yaşamın kıyısında ölümün baş ucunda beni vururlar.
Kor gibi eritiyor beni buzdan kırılgan yarınlar.
Söyle bileyim.
Gelemediğin yolların yorgunluğunu.
Bileyim ki anlasın insanlar,sevmenin ne demek olduğunu.
Yeter ki hapsetme bana suskunluğunu.
Aşk koparıyor ömrümden yıllar.
Öyle saklısın bana.
Böylesine derin.
Ne söylesem yine de değişmez yerin.
Aşk aşka gelemeyişimizin günahını çekiyorum.
F.Y