Sokaktan kırmızı bir ışık huzmesi , kırık pencereden odanın suskun köşesine serzenişle vururdu .Karşılıklı cephe halinde ki notlarım sanki birbirlerine düşman gibiydi; bir iyi kötü hatıra bostanı emsali ,unutmak evet unutmak gerekiyor ama nasıl yarabbi kabahatliydim ,kabulüm çehren ölümümde ki fermanım
ölümüm unutmakta ki son çare
Sancılı bir yorgunluk sisli bir düşünce tez vaktimi harcardım harcarım dönülmeyeceğini bilirdim de
tez vakit durgunluğuma bırakırım ,
Misenin yokluğuna belki de varlığına
istemiyorum buluttan bir kalede alaycı bir gülümseme bana doğru
istemiyorum kahır dolu engin duvar köşesin de ağlamak
Seni istemiyorum yazdığım mısralara seninle başlamak seninle bitmek
suyumu çektim bırakamazsın beni yalnızlık
©yenilikçi
Y