Ölümler bile çaresiz kalırken satırlarıma,
Yorgun bakan gözlerimde arıyorsun kendini .
Bilmediğim bütün şeyleri bir kez daha unutturuyorsun.
Ve ben sensizliği kazıyorum aklıma.
Benim için ölme,
Benim için yaşa İzmarit
Kırgınlıklarım gider miydi bilmiyorum.
Gelişin hunharca yakmışken canımı...
Sanırım yine adını sayıklıyorum.
Gidişin defalarca yıkamışken aklımı.
Bana bakma,
Beni gör İzmarit.
Yutkunmamı gizleyemem elbet
Ama boğazımın düğümlerini nasıl anlatırım sana,
Bırakmadı peşimi bu illet .
Yoksa nedendir bu sancıların dokunuşu bana .
Gel al beni,
Kurtar burdan İzmarit
Bu denli sinmişken kokun hafızama!
Nedeni ne mi şu ağır yorgunluğun?
Kendine sor bana bakma,
Daha çok acısın şimdi solun.
Yoluma çıkma İzmarit, yolum ol.
Yoluma engel koyma İzmarit,
Yoluma yoldaş ol.
Ellerimi bırakma İzmarit,
Ellerime derman ol.
İz bıraktığın yarada kavrul, İzmarit.
Zarf tümleci ile sonlandırdığın cümlelerde kayıp ol,
Mavi düşlerinde,
Amansız gidişlerinde saklan İzmarit.
Renkli yalanlarında,
İlklerimizin heyecanında,
Tarihlere gömül İzmarit.
©lavinyapma
L