Ölüm üzgünüm alamadın canımı,
Üşütsende varlığınla sol yanımı,
Bak hala yaşıyorum,
Varlığımdan hep şüpheci olsamda,
Bir derdi yıllar oldu taşıyorum,
Satır satır yazdım aşkı, yalnızlığı,
Bana kalan bu yolda bir kahır azığı,
Ben anlayana, bir yok oluş bestesi ve gerçeğin sazıyım,
Yazdı kader silemedim, alnımdan bu kara yazıyı,
Her gün bir parça mutluluk aradım,
Bir gün dahi olabilseydim razıydım,
Küstüm artık hayata, belki buda son yazışım,
Karardı ufukta çoktan beklediğim güneş,
Çaresizlik oldu bugüne dek kalbime eş,
Unuttum herbişeyi, insanlardan uzaklaştım,
Kabullendim bir gerçeği daha, bahtsızım.
Metin özcan
©kifayetün
K