Y

KABULLENMEK NE ZORMUŞ

Anne baban gözünde hani hep genç kalır ya,
Ama yaşlanmışlardır kabullenmek ne zormuş.
Evlatların gözünde hani hep çocuktur ya,
Ama büyümüşlerdir kabullenmek ne zormuş ...
Büyümüş ya çocuklar sevgililileri olmuş ,
Evden gideceklerini kabullenmek ne zormuş .
Dört elle sarılırsın bu dünya çok güzel ya,
Öleceğini bilip yaşaması ne zormuş ...
Birini çok sevip te ona güvenirsin ya ,
Sonu güvensizlikse güvenmesi ne zormuş.
Evi ayakta tutan temeli sensen eğer ,
Her şeyi kabullenmek ne zormuş ...
Canını hiçe sayıp evlada verirsin ya,
Yüreğini kapatıp görmemesi ne zormuş .
Küçücük odada mutluluk verirsin ya,
Kocaman bir villada yer bulmamak ne zormuş...