Aklıma ellerini tuttuğum gün geldi.
Parmaklarını avuç içlerime batırışların,
Utanıyorum diye yüzüme bakamayışların,
İşte o an hayatın en güzel bakışıydı bana....
Biraz daha yan yana olalım diye yolları uzattık.
Geç kaldık evlere, birbirimizin bahanesi olduk.
Aslında sorsalar söyleyemezdik ama,
Biz yinede hep sustuk...
Sonra kaçırdım seni ulaşamadım.
Uçurumdan düşürdüm yakalayamadım.
Tam arkandan atladım ki,
Uyandım... Keşke hiç uyanmasaydım...
©_mürekkep_
_