Sen bana sesleniyorsun.
Bense kendi aleminde bir şeyim.
Bir hiç!
İçini çeke çeke ağlamalısın...
Hayır, bu benim hatalarım.
Girdap gibisin!
"Ve"li bir bağlaçla devam edebilmek!..
Belki de beni yenebilmek üzeresin.
Koş hadi.
Ellerini açmış bekliyor...
Unutmamalısın, yol yeni başlıyor.
Atâletten kaçmalı,
Adalette açmalı!
Ne!
Ya çiçek açacaksın ya da gözünü tabii ki...
Bunu söylemenin sırası mı ya hû!
Aman ne saçmaladım.
Gönlünde açmalıydım.
Sana söylemek istedim, bilir misin?
Kaç defa.
Kaç defa içimden geçti sormak.
Tuttum.
Tutuyorum da.
Nefes tutmaya benzemiyor bu.
Tutmakla ölmüyorsun.
Ama belki hisler ve hayaller ölüyordur.
Belki...
Bilemezsin.
©uludagve
V