susuyorsun konuşman gereken yerde
bak etimle kemigimle burdayım
sen beni neden yok sayiyorsun
züleyhada hakki olmayanı sevmedi mi
malını şöhretini güzelligini
Yusuf için heba etmedi mi
günah değil ayıp değil
kalp benim emrimde değil
Rabbim kalbimi sana cevirdi
senin kini bana çevirmedi
ben bilirim bende sönen ateş
seni yakacak
görmek istemediğine muhtaç kalicaksin
ben kıyamam ki sana gözümün nuru
geç kalma bana
deyismem senin bir saç telini kimseye
gulemez ki kimse senin gibi
eriyemez başkasının bakışlarında kalbim
kesemez nefesimi kimse
insan kesemez ki kolunu kanadını
eksiğim ben sensiz
dünümde yoktun bugünümde yoksun
yarınlarımda olmayacaksın
ben seninle çok konuştum adam
tanimadan baktım gökyüzüne
nerdesin diye sitem ettim
bu dünyada temiz olan tek şey sensin
içimdeki bir ses diyor ki vazgeçme ondan
gururuma daha ne kadar karşı koyabilirim ki
daha ne kadar paramparça olan kalbimi
toplayıp toplayıp sana sunabilirim
daha kaç kere haberin olmadan
seni affedebilirim adam
kaybetmeden bilemezsin kıymetini
kuruttugun çiçekleri
kaç kere gözümdeki yaşla
sulayip çiçek actiracagim
gidende ölende geriye gelmez
anlamıyorum görünmez camlar mi
var aramızda sesim neden gitmez sana
kaç kere vedalaşıp durdurdum treni
kaç kere ayak biledim gitmemek için
kaç kere arkama bakarak yürüdüm
bir ışık bir ses bekledim
©gökçekız
G