Olur ya bazen gitmek istersin uzaklara herkesten herşeyden uzaklara sana ait bir şeyin olmadığını hissedersin kendinden bile kaçarsın belkide tükenmişsin tükenmişler seni
Bu hikayenin sonunu merak edip durursun bitmeyen bir roman gibi kahramnanlar hep değişse de hepsi de senden bir parça çalıyor aslında bunlar yaşantılar işte hep eksik bırakır birşeyleri
Kimden kaçıyorsun ki yürüdüğün kaldırım taşları sokaklarında top oynayan tanıdık güzel yüzlü çocuklar hafiften ferahlatsa da içini o büyük eksiklik hep sahneyi bozuyor işte
Dar geliyor kaldıramaz olursun o koca yükü seni sende hafseden bir zindan oluyorsun her gün bir parça daha kopuyor iyice tükenmiş iyice bitmişsin yine gidemiyorsun kaçamıyorsun terkedemiyorsun sokaklarını caddelerini şehrini insanlarını kendinden kaçmayı beceremiyorsun işte...
Vedat ÇAĞLAK...
H