Kaçmak isterim her şeyden, her yerden, Nereye gitsem bilmem, nereye sığınsam derden. Ailem, sokağım, mahallem daraltır beni, Şehir bu koca, sanki bir kafes beni.
Kaçarım ama nereye? Huzur bulamaz yerim, Her köşede bir dert, her nefeste bir keder. Ruhlar da bedenden kaçar, ben de onlardan, Yalnızlık sarar her yanımı, sessiz bir çığlık kopar.
Herkesin payı var bu düşünce dünyasında, Parsel parsel bölüşmüşler her köşesini. Düşünecek yer kalmamış, ben de kaybolmuşum, Küçücük bir alan arıyorum, sessiz ve sakin.
Yapayalnızım ben, kalabalıklar içinde, Herkes konuşuyor sanki, ben duymuyorum sesleri. Bedenim de ruh gibi ağırlaşmış, çökmüş yere, Ne kaçabiliyorum ne de kalabiliyorum bu diyarda.
Kâ'b bin Malik gibiyim, güzel bir şehirde, Sahabeler var, Resulullah var, cennet gibi her yer. Ama ben yine de yalnızım, bu kalabalıkta, Allah'tan başka sığınacak yerim yok, bu alemde.
Kaçıyorum her şeyden, herkesten, her yerden, Kimse yok diyorum, yalnızım ben her yerde. Bir bakıyorum ki O var, her daim her yerde, Nereye gitsem, O da benimle her an her yerde.
Anlıyorum ki, O'ndan başka sığınak yok, Onun yanında huzur var, kalabalık değil. Herkes olsa da yanında, sakindir O'nun yanı, Kaçacak yer bulamadıysam, O'na sığınmalıyım ben de her an.
Kaçın Allah'ın huzuruna, bu dünya zindanından, O'na sığının, O'nunla konuşun her an her yerde. Yalnızsanız O'na koşun, O'na sarılın, Kaçacak yer kalmadıysa, bilin ki O'na sığınmanız gerek her an.
Onun yanına sığınan kaybolmaz asla, O'nunla yürüyen yalnız değildir asla. Bazen kaçacak yer bulamazsın, Çünkü O'nun yanına sığınmayı bilmiyorsun.
©hasanbey.
H