Artık düşünmeden yaşıyorum, yani bitkisel hayat.
Söyleyemiyorum kalbimden geçenleri, dilim olmuş sanki sakat.
Duygu denilen birşeyde kalmadı, yürek olmuş bayat.
Dünya durmuş san ki, ne günler geçiyor nede saat.
Artık gitmek istiyorum, uzak diyarlara.
İnsanoğlundan hiç bir iz olmayan, doğaya.
Sadece sarılmak istiyorum, toprağın bağrına.
Yapraklar sarsın bedenimi yakamozlarla.
Gecelerim uzun olsun, gündüzlerim ise kısa.
Sadece ay ışığı dostum olsun yeter bana.
Ona anlatmak istiyorum, yalan olan herşeyi dünyada.
Ve umutsuzluğumu haykırayım, gözyaşlarımla.
Giden benden gitsin, ömrümden gitsin.
Mevsimler, beni selamlayıp geçsin.
Beni zaman sarmalında kaybetsin.
Ve sonunda ruhum bedenimi terketsin.
"CCÖ"
©derthane
D