Bir kaçış sanatı benimki...
Bir kayboluş tüm bilinenlerden...
Tanyeri bile eskirken hayalimde...
Mahzun kalmış ellerim boşlukta...
Bir vedanın habercisi yine göçmen kuşları...
Tutunamadığım bu yurtta...
Sükutun bu ağırlaştırılmış müebbet...
Mahkumluğumun kara sefaleti...
Apansız, baş belası, esef dolu...
Yaza varmadan güzden sonra hep zemheri...
Bir nefes alacak durakları geçtim...
Zerafetin kefaretini hepten ödedim...
Sıska bir yalnızlığım kaldı...
Ben bu durakta inmeyecektim...
Hâlim hâl değil...
Provasında bulunmadım önceleri...
Usta bir oyuncu değilim...
Gelişigüzel oynuyorum besbelli...
Köşelerime çarpıp ortalıyorum hayatı...
Kendimden uzaklara düşemiyorum...
Bundandır kalabalıklardan kaçışım...
Cümlelerden epeydir uzak kalışım...
İncecik, ufacık bir aydınlığın ardı sıra...
Adım adım yok oluşlara merakım...
Gidişim fark edilmeden...
Uzaktan uzağa ölümle dansım...
Benim aksimi kimse görmez aynalarda...
Bakılmayan taraflara gizlenmişim...
Duymaz hiçbir kulak...
Görmez hiçbir göz...
Sevmez hiçbir gönül ...
Ben ezelden beri bilinmeyenim...
©kalembaz
K