Gönlümden feda ettiğim hisler bugün yalnız kaldılar,
Artık simitlerimi neden kabul etmez oldu martılar?
Ellerimden aksın umutlarım, ama acısını unutmadım,
Gözlerim karanlığın bekçisiydi ve kâbus anında uyutmadım.
Rüyalar bile davet eder beni yarınlar yakamdan düşmez,
Söyle neden baktığım bu ayna yüzüme gülmez?
Ben mi farklıyım yoksa yaşantımı düzene mi sokamadım?
Aslında tüm suç bende, vakti geldiğinde hayallerimi bulamadım.
Kayıplara karışmıştı, gözümün önünden sis gibi geçti,
O günden sonra kaderin eli beni en zayıf olarak seçti,
Çaresizce kabullendim, sesim sedam çıkmazken,
Ben kaçmayı diledim, kader yakamı bırakmazken,
İçimde ki bu boşluk günlerce bir parçamı götürürken,
Ruhumun derinliklerinde ki isyanı nasıl durdurabilirim?
Anıların her zerresi kalbimden düşüp bölünürken,
Yalnızlığın silüet olduğu bu oda da nasıl umursamadan uyuyabilirim?
©ggurkann
G